కలసి ఉంటే కలదు సుఖం

                                       

 ముదిమిలో తమను చూసుకోవడానికి పనికొస్తారని పిల్లలను కనే తల్లిదండ్రులు వ్యాపారం చేస్తున్నట్టే. ఆ ఉద్దేశంతో కన్నవారు పిల్లల ఆలనా పాలనా చూడటం, పెంచి పెద్దచేయడం ఇవన్నీ పెట్టుబడి కిందికి వస్తాయి. పెట్టుబడి పెట్టినవారందరికీ లాభం రావాలనేం లేదుగా! “దంపతులు కలసి జీవించడం ఒక యాక్సిడెంటు, పిల్లలు కలగడం ఒక ఇన్సిడెంటు. నిన్ను నవమాసాలు మోసి, కని, పెంచీ, నీకు అదిజేసి ఇదిజేసి…. ఇలాంటి మాటలన్నీ ఎమోషనల్ బ్లాక్ మెయిలింగ్. కనమని వాడడగలేదు. కన్నాక వాడిని పెంచడం ఆ తలిదండ్రుల బాధ్యత. వాడు తమకోసం కొన్ని వదులుకొని తమను పోషించాలని ఆశించడం తప్పు. మీకోసం వాడు విదేశాలు చూసే అవకాశం వదులుకోవాలనడం, మమ్మల్ని వృద్ధాశ్రమంలో చేర్చాడు అని వాపోవడం ఇవికూడా ఎమోషనల్ బ్లాక్ మెయిలింగే. ఒక చిరుద్యోగి ఉంటాడు. నెలకు 3000 జీతం. ఈ మహానగరంలో ఏమూసకొస్తుందా సంపాదన. అమ్మ,నాన్న, చెల్లి అందరూ వాడిమీద పడటం. వాడి బతుకు ఏంకావాలి. వాడిని నమ్ముకున్న పెళ్లాం సంగతేంటి, పిల్లలసంగతేంటి, వాడు చూసుకోవద్దా!?”

క్రితం టపాలో రానారే రాసిన వ్యాఖ్య మొదట కొంచెం కోపం తెప్పించించి. కాని ఆలోచిస్తే మనము(తల్లిదండ్రులు) కూడా కొద్దిగా మారాలి అనిపిస్తుంది. ఉమ్మడి కుటుంబంలోనే కాదు. ఎవరి సంసారం వాళ్ళకున్నా ఇతరులు బాగుపడితే ఓర్వలేని మనుష్యులు ఎంతోమంది. అది నాకు స్వానుభవమే. కాని పిల్లలతో కూడా మనం ఎలాంటి ఆశలు పెట్టుకోకూడదు. వాళ్ళకు మంచి చదువులు చెప్పించి ఉద్యోగం వచ్చేంతవరకే మన బాధ్యత. తరువాత వాళ్ళకు కావలసినవి వాళ్లనే సమకూర్చుకోమనాలి. మనకు ముందు ముందు ఎలాంటి అవసరం వచ్చినా ఎవరినీ చేయిజాచే (కొడుకులను కూడా) పరిస్థితి రాకుండా చూసుకోవాలి. నిజంగా పిల్లలకు తల్లిదండ్రులు భారమా? వాళ్ళకు పిల్లల అవసరం ఉండదా? నిజంగా పిల్లలు ఇలా ఆలోచిస్తారా? మనం పిల్లలకు చెప్పించే చదువులు మనకు పెట్టుబడా లేక వాళ్ళ భవిష్యత్తు బాగుండాలనా? వయసు మీదపడ్డాక పిల్లలు మనను చూసుకోవాలనుకోవడం తప్పా? పనిమనుష్యులమీదా, వృద్ధాశ్రమాలే గతా?

పిల్లలున్న తల్లిదండ్రులూ ,

తల్లిదండ్రులున్న పిల్లలూ,

నిజం చెప్పండి……